Gdy niebo robi się czarne, a wiatr zaczyna szarpać gałęziami drzew, większość z nas myśli tylko o tym, żeby szybko zamknąć okna i schować się w środku. Ale dla kogoś, kto zbiera deszczówkę, letnia burza to zupełnie inne doświadczenie. Z jednej strony cieszymy się, że zbiornik na podwórku zaraz napełni się za darmo. Z drugiej strony wiemy, że ta woda wcale nie jest tak krystalicznie czysta, jak mogłoby się wydawać.
Co właściwie spływa z dachu, kiedy mocno pada?
Zanim deszczówka trafi do beczki czy podziemnego zbiornika, musi pokonać drogę po dachu i przez rynny. Po drodze zbiera wszystko to, co osiadało tam przez całe tygodnie suchych dni. W praktyce woda z dachu po burzy to mieszanka piasku, uschniętych liści, igieł z pobliskich drzew, drobnych gałązek oraz pyłków roślin, które tak daje nam się we znaki wiosną. Do tego dochodzą części owadów i niestety to, co zostawiają po sobie ptaki przesiadujące na dachu.
Co ciekawe, sama deszczówka wcale nie jest obojętna chemicznie. Jej odczyn jest zazwyczaj lekko kwaśny, a pH wynosi często około 6 lub mniej. Taka woda potrafi rozpuścić niektóre osady zalegające w rynnach, zanim jeszcze zdążymy ją przefiltrować.
Dlaczego pierwsze krople wody lecą do kosza?
Doświadczeni zbieracze deszczówki doskonale wiedzą, że nie cała woda z burzy nadaje się do magazynowania. Najwięcej brudu spływa w pierwszych minutach ulewy, kiedy dach jest najgorszy do oczyszczenia. Do tego celu stosuje się sprytne rozwiązanie, jakim jest system pierwszego odpływu, znany w świecie techniki jako „first flush”.
Działa to w prosty sposób: specjalna konstrukcja kieruje tę początkową, najbardziej zanieczyszczoną porcję wody całkowicie poza główny zbiornik. Dopiero kiedy najgorszy brud zostanie zmyty, czystsza deszczówka zaczyna płynąć tam, gdzie powinna. Dzięki temu woda w magazynie od samego początku jest znacznie lepszej jakości.
Mechaniczne czyszczenie, czyli jak zatrzymać liście i piasek
Kiedy woda ma już za sobą etap wstępnego odpływu, czas na zatrzymanie większych zanieczyszczeń. W tym celu montuje się najróżniejsze filtračné gadżety. Najprostsze są zwykłe kosze na rury spustowe, które skutecznie wyłapują liście i większe patyki, żeby nie zapchały instalacji.
Głębiej w systemie spotkamy filtry żwirowe oraz specjalne sita umieszczane na wlocie do zbiornika. Warto też pomyśleć o filtrach mechanicznych z wkładem węglowym, jeśli planujemy używać tej wody do podlewania bardziej wrażliwych roślin w ogrodzie. Dobrze dobrany system sit sprawia, że na dnie zbiornika nie tworzy się gruba warstwa mułu.
Podziemna chłodndzia i walka z bakteriami
Jeżeli nasza deszczówka trafia do zbiornika zakopanego w ziemi, zyskujemy potężnego sprzymierzeńca w walce o jej czystość. Panuje tam zazwyczaj stabilna temperatura wynosząca około 10 stopni Celsjusza. Do tego dochodzi całkowity brak światła słonecznego.
Ta podziemna kombinacja chłodu i ciemności sprawia, że naturalne procesy biologiczne oraz gnilne mocno zwalniają. Woda może przetrwać w takich warunkach znacznie dłużej, nie zamieniając się w mętnego, śmierdzącego zielonego potwora.
Co zrobić, gdy woda wciąż jest mętna?
Czasami nawet najlepsze filtry mechaniczne nie pomagają, a deszczówka wyciągnięta ze zbiornika wygląda po prostu nieciekawie. W takich sytuacjach sięga się po dodatkowe metody klarowania i dezynfekcji. Do najpopularniejszych należą:
- Lampy bakteriobójcze UV niszczące mikroorganizmy
- Specjalistyczna chemia ogrodowa przeznaczona do zbiorników na deszczówkę
- Środki takie jak ałun, który doskonale sprawdza się do klarowania mocno mętnej wody
Dzięki tym zabiegom woda z dachu po burzy staje się w pełni użytecznym zasobem, który bez obaw możemy wykorzystać do domowych porządków czy mycia samochodu.
Czy ten tekst coś Ci dał?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz