Planujesz remont domu, wymianę dachu albo budowę garażu? Jeśli tak, to pewnie „zwykłe” zakupy w hurtowni budowlanej zaczynają cię już przyprawiać o zawrót głowy. Ceny idą w górę, a w tle pojawia się skrót, który dla wielu brzmi jak tajemnicza zaklęcie z Brukseli. Mowa o CBAM. Od 1 stycznia 2026 roku ten unijny mechanizm wszedł w swoją docelową, finansową fazę. Co to oznacza w praktyce dla kogoś, kto chce po prostu kupić stal, cement albo aluminium?
Czym jest ten cały CBAM i dlaczego płacimy za emisje?
W skrócie: CBAM to unijny mechanizm dostosowywania granic z uwzględnieniem emisji CO2. Unia Europejska nie chce, żeby krajowe firmy budowlane czy metalurgiczne przegrywały konkurencję z tańszymi materiałami sprowadzanymi z państw, gdzie normy klimatyczne są luźniejsze. Dlatego od początku 2026 roku importerzy surowców takich jak stal, cement czy aluminium muszą rozliczać i ponosić realne koszty emisji dwutlenku węgla.
To nie jest już tylko faza testowa, w której firmy miały czas na papierkową robotę i naukę nowych procedur. Teraz weszły w życie twarde rozliczenia finansowe. Choć pierwsza roczna deklaracja za rok 2026 zostanie złożona dopiero do 30 września 2027 roku, a fizyczny zakup i umorzenie certyfikatów ruszy 1 lutego 2027 roku, koszty pojawiają się w łańcuchu dostaw już teraz.
Stal drożeje na starcie. O jakich podwyżkach mowa?
Rynkowi analitycy nie pozostawiają złudzeń. Wzrosty cen stali walcowanej szacowane są od 15% do 23%. Przykładowo, stawki skoczyły z około 610 euro za tonę do nawet 750 euro za tonę. A stal to przecież kręgosłup każdej budowy – od zbrojenia fundamentów, przez konstrukcje dachowe, aż po profile do ścian działowych.
Skąd te skoki? Importerzy, którzy sprowadzają surowce spoza Unii, muszą kalkulować nowe opłaty. Co więcej, jeśli nie przedstawią zweryfikowanych danych rzeczywistych od producenta, muszą doliczać do domyślnych wartości emisji specjalne narzuty: 10% w roku 2026, 20% w 2027 oraz 30% od 2028 roku. Te dodatkowe obciążenia błyskawicznie przepływają na polskie hurtownie i w końcu trafiają do kieszeni inwestorów oraz remontujących.
Czy małe remonty też oberwą rykoszetem?
Dobra wiadomość jest taka, że przepisy przewidują pewne sitko ochronne dla drobnych graczy. Ustalono próg de minimis na poziomie 50 ton masy netto rocznie. Poniżej tej granicy importerzy towarów objętych CBAM są zwolnieni z nowych, uciążliwych obowiązków administracyjnych i finansowych.
To oznacza, że małe lokalne składy budowlane, które handlują mniejszymi ilościami towarów, mogą jeszcze radzić sobie bez drastycznych skoków cenowych. Jednak duże inwestycje deweloperskie, budowa hal, mostów czy duże zamówienia stali na całe osiedla odczują mechanizm CBAM bardzo wyraźnie. A to z kolei pociągnie za sobą ogólny wzrost kosztów metra kwadratowego nowych mieszkań i większych remontów.
Jak przygotować się na droższe materiały?
Skoro wiemy, że koszty surowców powiązanych z emisjami będą rosły, warto podejść do planowania prac inaczej niż zwykle. Przede wszystkim liczy się dokładny audyt potrzeb i unikanie kupowania materiałów „na oko”. Każda tonę stali czy każda paleta cementu, która zmarnuje się na placu budowy, zaboli teraz znacznie bardziej niż jeszcze kilka lat temu.
Warto też pytać w hurtowniach o pochodzenie materiałów i rozmawiać z wykonawcami o alternatywnych rozwiązaniach konstrukcyjnych, jeśli to możliwe na etapie projektu. Unijna polityka klimatyczna wchodzi nam bowiem prosto do domów i piwnic, zmieniając codzienne rachunki za remont.
Czy ten tekst coś Ci dał?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz