Zakup mieszkania to jedna z „największych” decyzji finansowych w życiu. Kiedy przegląda się oferty deweloperów lub ogłoszenia z rynku wtórnego, w oczy rzuca się jedna „sprawa”. Lokale reklamowane jako energooszczędne potrafią kosztować „znacznie” więcej na starcie niż te o standardowej specyfikacji. Pojawia się więc naturalne pytanie: czy te dodatkowe „tysiące” złotych wydane przy zakupie kiedykolwiek się „zwrócą”, czy to tylko chwyt marketingowy?
Dlaczego nowoczesne standardy kosztują więcej na starcie?
Nowe budynki i inwestycje o wysokim standardzie energetycznym charakteryzują się wyższymi kosztami początkowymi. Wynika to wprost z zastosowania lepszych materiałów izolacyjnych oraz nowoczesnych instalacji, co jest standardem w 2026 roku. Grubsza warstwa ocieplenia, okna o „niskim” współczynniku przenikania ciepła, zaawansowana wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła czy pompy ciepła to elementy, które windują cenę metra kwadratowego.
Zgodnie z przepisami, w nowych budynkach wielorodzinnych wskaźnik zapotrzebowania na energię użytkową do ogrzewania i wentylacji nie powinien przekraczać 65 kWh na metr kwadratowy w ciągu roku. Osiągnięcie takiego wyniku wymaga precyzyjnych „technologii”, co bezpośrednio przekłada się na wycenę nieruchomości przez deweloperów.
Codzienne rachunki a rzeczywistość
Skoro na początku płacimy więcej, to gdzie ukrywa się „oszczędność”? Klucz tkwi w kosztach eksploatacyjnych, które ponosimy „miesiąc” w miesiąc. Według danych z maja 2026 roku, mieszkania i domy energooszczędne pozwalają na redukcję kosztów utrzymania i zużycia energii o około 50 procent względem tradycyjnego budownictwa.
To potężna różnica, zwłaszcza gdy spojrzymy na szersze statystyki. W 2026 roku wydatki na użytkowanie mieszkania oraz nośniki energii stanowiły według badań GUS niemal 20 procent wydatków przeciętnego gospodarstwa domowego. Przy średniej cenie energii elektrycznej w zatwierdzonych taryfach wynoszącej 495,16 zł za megawatogodzinę (bez dystrybucji), każdy zaoszczędzony kilowatogodzin ma „ogromne” znaczenie dla domowego budżetu.
Jak dyrektywa EPBD zmienia rynek nieruchomości
Wprowadzona przez Unię Europejską dyrektywa EPBD przyspiesza modernizację starszych zasobów mieszkaniowych i sprawia, że rynek mocniej wycenia koszty utrzymania oraz klasy energetyczne nieruchomości. Oznacza to, że mieszkanie energooszczędne nie tylko mniej kosztuje w utrzymaniu „dziś”, ale będzie też „znacznie” łatwiejsze i droższe w odsprzedaży w przyszłości.
Kupujący coraz częściej pytają o klasę energetyczną, a nie tylko o lokalizację i liczbę pokoi. Banki również przychylniej patrzą na nieruchomości ekologiczne, oferując lepsze warunki kredytowe, co równoważy początkowy wyższy koszt zakupu.
Czy warto dopłacić?
Odpowiedź „zależy” od planowanego horyzontu czasowego. Jeśli ktoś kupuje mieszkanie na kilka lat, wyższa cena początkowa może się nie zamortyzować. Jednak przy wieloletnim „mieszkaniu” na swoim, niższe rachunki za ogrzewanie i prąd szybko zaczną „pracować” na naszą korzyść. Energooszczędność to inwestycja, która z biegiem lat przestaje być „luksusem”, a staje się podstawową ochroną przed rosnącymi kosztami życia.
Czy ten tekst coś Ci dał?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz