Marzenie o „czystej” działce, na której nie sterczy czarny badyl tradycyjnego dymnika, staje się dziś normą. Tradycyjny komin spalinowy przestaje być obowiązkowym elementem projektu, jeśli od początku wiemy, jak ugryźć temat ogrzewania, wentylacji i ciepłej wody bez kopcenia w piwnicy. Oszczędności zaczynają się już na etapie stanu surowego, bo budowa tradycyjnego komina to koszt sięgający od kilku do kilkunastu tysięcy złotych, który można w pełni przeznaczyć na lepszą izolację albo nowoczesne instalacje.
Skąd ciepło, skoro nie ma pieca na węgiel ani gazu?
Najprostszy układ w nowoczesnym, szczelnym budynku to połączenie pompy ciepła z ogrzewaniem płaszczyznowym – najczęściej podłogówką. Taki zestaw nie potrzebuje żadnego nawiewu spalinowego ani wyprowadzania rur ponad dach. Pompa zasysa energię z otoczenia, a prąd do jej zasilania w dużej mierze może płynąć z paneli fotowoltaicznych na dachu. Zapominamy o corocznym czyszczeniu sadzy, targaniu pelletu czy zamartwianiu się o dostawy węgla. Dom staje się całkowicie bezobsługowy.
Co jeśli jednak decydujemy się na gaz, ale chcemy pominąć tradycyjny komin? Przepisy na to pozwalają, ale stawiają twarde warunki techniczne. W budynkach wolnostojących dopuszcza się odprowadzanie spalin przez ścianę zewnętrzną, o ile moc kotła z zamkniętą komorą spalania nie przekracza 21 kW. W budynkach wielorodzinnych próg ten wynosi zaledwie 5 kW. To idealne rozwiązanie do mniejszych mieszkań lub domów o bardzo niskim zapotrzebowaniu na ciepło.
Świeże powietrze bez strat energii
Gdy rezygnujemy z tradycyjnych kominów grawitacyjnych, tradycyjna wentylacja przez otwarcie okna przestaje mieć sens. W szczelnym domu bez komina niezbędna staje się rekuperacja, czyli wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła. Tradycyjne ciągi grawitacyjne wyciągałyby zresztą ciepłe powietrze na zewnątrz, marnując cenną energię. Rekuperator dba o to, by zużyte powietrze oddało swoje ciepło temu, które dopiero wpada do środka.
Projektując instalację, warto pamiętać o sztywnych normach prawa budowlanego dotyczących przepływów. Przykładowo, minimalna ilość powietrza usuwana z kuchni z kuchenką elektryczną wynosi 50 m³/h, a z łazienki tyle samo. Z kolei w pokojach mieszkalnych oddalonych od kuchni lub łazienki musimy zapewnić wydatek na poziomie co najmniej 30 m³/h. Pomieszczenia bez okna wymagają usunięcia co najmniej 15 m³/h. Jeśli w kuchni stanąłby jednak kafelkowy czy gazowy klasyk o sporych wymaganiach, przepis podnosi poprzeczkę dla wyciągu do 70 m³/h.
Ciepła woda bez grzania całego domu latem
W tradycyjnym modelu piec pracował często cały rok, żeby zagrzać wodę w bojlerze. W domu bez komina i kotłowni sprawa wygląda inaczej. Najwygodniejszym wyborem jest zasobnik zintegrowany z pompą ciepła typu powietrze-woda albo osobna pompa ciepła do c.w.u., która stoi w kotłowni lub pomieszczeniu gospodarczym i pobiera ciepło z wnętrza budynku lub z zewnątrz. Latem, gdy ogrzewanie domu jest wyłączone, taki sprzęt pobiera minimalne ilości prądu, zapewniając komfort domownikom bez hałasu i spalin.
Jak spiąć to wszystko w jeden system?
- Zrezygnuj z murowanego komina na etapie projektu, oszczędzając od kilku do kilkunastu tysięcy złotych.
- Zainwestuj w gruntową lub powietrzną pompę ciepła połączoną z ogrzewaniem podłogowym.
- Zamontuj rekuperację, która utrzyma wymaganą wymianę powietrza (np. 50 m³/h w łazience) bez otwierania okien.
- Upewnij się, że automatyka steruje temperaturą w każdym pokoju osobno.
Dobrze zaprojektowany dom bez komina to konstrukcja lżejsza dla portfela na starcie i tania w utrzymaniu przez kolejne dziesięciolecia. Brak tradycyjnych przewietrzników oznacza też brak punktów, przez które ucieka najwięcej ciepła. Liczy się tu precyzja, szczelność i mądre dobranie urządzeń do realnego zapotrzebowania energetycznego domowników.
Czy ten tekst coś Ci dał?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz