Wybór pompy ciepła to decyzja na lata, która spędza sen z powiek wielu inwestorom planującym budowę lub termomodernizację domu. Kiedy zaglądamy do ofert instalatorów, szybko trafiamy na dwa główne rozwiązania: urządzenia typu monoblok oraz split. Choć oba służą do tego samego, czyli ogrzewania budynku i wody użytkowej, różnią się konstrukcją, a co za tym idzie – zachowaniem w trudnych warunkach zimowych.
Jak budowa wpływa na bezpieczeństwo zimą?
Różnica między tymi systemami tkwi w tym, gdzie znajduje się czynnik chłodniczy, a gdzie woda grzewcza. W przypadku pompy typu split układ jest rozdzielony. Jednostka zewnętrzna połączona jest z modułem wewnętrznym rurami, w których krąży czynnik chłodniczy. Dopiero wewnątrz budynku ciepło przekazywane jest do wody w instalacji centralnego ogrzewania. Taka konstrukcja sprawia, że pompa ciepła typu split zapewnia większe bezpieczeństwo pracy zimą i odporność na zamarznięcie wody, ponieważ wymiennik ciepła i skraplacz znajdują się wewnątrz budynku, a na zewnątrz krąży czynnik chłodniczy, jak wskazują dane z czerwca 2026 r.
Zupełnie inaczej wygląda to w przypadku urządzeń jednoblokowych. Tutaj cały obieg chłodniczy zamknięty jest w jednej obudowie stojącej na zewnątrz budynku. Woda grzewcza musi wpłynąć na dwór, aby odebrać ciepło z otoczenia. To generuje konkretne ryzyko, o którym trzeba wiedzieć przed zakupem.
Co jeśli zabraknie prądu w środku mrozów?
Każdy, kto mieszká poza dużym miastem, wie, że awarie sieci energetycznej podczas srogiej zimy się zdarzają. W takich momentach posiadacze monobloków muszą zachować czujność. Pompa ciepła typu monoblok niesie za sobą ryzyko zamarznięcia wody grzewczej przepływającej przez jednostkę zewnętrzną w przypadku długiej przerwy w dostawie prądu, co wymaga stosowania zabezpieczeń takich jak glikol, zawory antyzamrożeniowe lub system UPS, co potwierdzają dane z sierpnia 2025 r.
Zastosowanie glikolu w układzie rozwiązuje problem zamarzania, ale niesie ze sobą pewne minusy. Płyn ten ma gorsze właściwości grzewcze niż czysta woda, co nieco obniża sprawność całej instalacji, a także wymaga okresowej wymiany. Z kolei zawory antyzamrożeniowe spuszczają część wody na zewnątrz w razie awarii, co chroni urządzenie przed rozerwaniem, ale oznacza konieczność uzupełnienia ubytku po powrocie zasilania.
Ile to wszystko kosztuje w 2026 roku?
Decydując się na konkretny model, musimy spojrzeć na domowy budżet. Ceny podstawowych powietrznych pomp ciepła o mocy 3-10 kW w 2026 roku oscylują w granicach 20 000 – 35 000 zł, natomiast całkowity koszt instalacji z urządzeniem, materiałami i robocizną wynosi średnio od 38 000 zł wzwyż, co wynika z aktualnych realiów rynkowych.
Warto pamiętać, że koszty te mogą się różnić w zależności od wybranego typu urządzenia. Split często wymaga uprawnień F-gazowych przy montażu, co podnosi koszt robocizny montera. Monoblok jest prostszy w montażu hydraulicznym, ale może wymagać dodatkowych wydatków na zabezpieczenia przeciw zamarzaniu.
Przepisy F-gazowe zmieniają rynek
Planując inwestycję, warto spojrzeć w przyszłość, ponieważ unijne prawo szybko się zmienia. Już od 1 stycznia 2027 r. w Unii Europejskiej zaczną obowiązywać przepisy F-gazowe zakazujące wprowadzania do obrotu nowych pomp ciepła typu monoblok oraz split o określonych mocach, zawierających fluorowane gazy cieplarniane o wskaźniku GWP wynoszącym 150 lub więcej, co promuje czynniki naturalne takie jak propan R290.
Producenci masowo przestawiają się więc na ekologiczne rozwiązania. Zarówno monobloki, jak i splity oparte na propanie stają się standardem, co oznacza, że kupując sprzęt dzisiaj, warto pytać sprzedawców o rodzaj czynnika chłodniczego, aby uniknąć zakupu urządzenia przestarzałego technologicznie.
Które rozwiązanie wybrać dla siebie?
Nie ma jednej odpowiedzi, która sprawdzi się w każdym domu. Jeśli mieszkasz w regionie o bardzo ostrych zimach, gdzie często dochodzi do przerw w dostawie prądu, a Ty nie chcesz pamiętać o sprawdzaniu zaworów czy dolewek glikolu, bezpieczniejszym wyborem może okazać się split. Z kolei monoblok wygrywa tam, gdzie instalator nie ma uprawnień chłodniczych, a inwestor chce uniknąć wprowadzania czynnika chłodniczego do wnętrza domu. Najważniejsze to dobrać urządzenie do realnych warunków panujących w okolicy i możliwości naszego budynku.
Czy ten tekst coś Ci dał?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz