Woda potrafi skrywać sekrety lepiej niż ląd. Zamiast kurzu i piasku wszystko pokrywa tam muł, a dostęp do dawnych budynków mają tylko nurki z ciężkim sprzętem. Na dnie mórz i oceanów leżą całe metropolie, które kiedyś tętniły życiem, a dziś są domem dla ryb i korali. Archeologia podwodna pozwala spojrzeć na historię z zupełnie innej perspektywy i udowadnia, że dawne kataklizmy zmieniały mapy świata szybciej, niż nam się wydaje.
Starożytne ruiny pod powierzchnią wody
Jednym z najstarszych miejsc, które skrywa morze, jest osada w pobliżu izraelskiego miasta Atlit. Ruiny te znajdują się dokładnie 12 metrów pod wodą i pamiętają czasy sprzed 9 tysięcy lat. Wewnątrz tej zatopionej osady archeolodzie odkryli kamienną studnię na głębokości 10,5 metra. Takie znaleziska pokazują, jak zaawansowani byli dawni mieszkańcy i jak bardzo zmienił się poziom mórz przez tysiąclecia.
Z kolei na Peloponezie leży Pavlopetri, odkryte w 1968 roku przez naukowców z Uniwersytetu Cambridge. Liczące ponad 4500 lat miasto rozciąga się na powierzchni około 100 000 metrów kwadratowych, z czego 500 metrów kwadratowych zostało bezpośrednio zbadanych. Na głębokości 4 metrów zidentyfikowano aż 15 zanurzonych budynków. Z kolei w 2002 roku włoskie miasto Baia stało się oficjalnie parkiem archeologicznym, przyciągając miłośników historii z całego świata.
Potęga żywiołów i zniszczone miasta
Niektóre podwodne skarby to efekt nagłych katastrof naturalnych. W 365 roku trzęsienie ziemi i wywołane nim tsunami zniszczyły starożytne miasto zlokalizowane na Przylądku Ras Etteen u wybrzeży Libii. Pozostałości zabudowań i grobowców na powierzchni 1 hektara zlokalizowano na głębokości 3 metrów. Podobny los spotkał jamajskie miasto Port Royal, które 7 czerwca 1692 roku osunęło się do Morza Karaibskiego w wyniku silnego trzęsienia ziemi.
W 2000 roku dokonano przełomowego odkrycia egipskiego miasta Thonis-Heracleion. Podwodne wykopaliska prowadzone w zatoce Aboukir, 7 kilometrów od wybrzeża Egiptu, ruszyły na dobre po rozpoczęciu projektu przez dyrektora wykopalisk Franka Goddio w 1992 roku. To tam znajduje się zniszczona podwodna świątynia Amona pochodząca z II wieku p.n.e., zanim Aleksandria założona w 331 p.n.e. przejęła rolę głównego ośrodka handlowego.
Zagadki z różnych zakątków świata
Podwodne badania prowadzi się także w miejscach, które budzą ogromne kontrowersje wśród badaczy. W 1985 roku Kihachiro Aratake odkrył podwodne struktury w rejonie Yonaguni w Japonii, a od 1999 roku badania prowadził tam instytut Morien. Z kolei w Zatoce Kambajskiej w 2000 roku natrafiono na ruiny miasta Dwarka, których wiek szacuje się na 10 000 lat.
Interesujące znaleziska mamy także bliżej, niż mogłoby się wydawać. Na dnie Zalewu Szczecińskiego odkryto pozostałości zatopionych drzew, korytarzy strumieni i osad ludzkich sprzed 6000 lat. Z kolei historyczny Hel otrzymał prawa miejskie w 1260 roku, zanim jego część i średniowieczne ruiny zostały ostatecznie pochłonięte przez morze. Każde z tych miejsc udowadnia, że woda stale upomina się o swoje.
Czy ten tekst coś Ci dał?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz