Kosmos od zawsze rozpalał naszą wyobraźnię, ale rzadko zdarza nam się patrzeć na niego przez pryzmat konkretnych liczb i dat, które zmieniają bieg astrofizyki. Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba, wystrzelony w przestrzeń, nieustannie dostarcza danych, które pozwalają nam zaglądać w najgłębsze zakamarki historii Wszechświata. To już nie są tylko mgliste teorie, a twarde liczby i pomiary, które trafiają do nas z odległych galaktyk.
Rekordy odległości i najstarsze światło
W lutym 2026 roku naukowcy oficjalnie potwierdzili odkrycie galaktyki JADES-GS-z14-0. Obiekt ten stał się najdalszym znanym nam układem tego typu w całym obserwowanym Wszechświecie. Światło, które dotarło do zwierciadeł teleskopu, przebywało swoją drogę przez miliardy lat, pozwalając nam zobaczyć, jak wyglądały pierwsze struktury kosmiczne.
Z kolei we wrześniu 2026 roku uwaga astronomów skupiła się na supernowej oznaczonej jako SN 2023aeaf. Zjawisko to pochodzi z okresu, gdy Wszechświat miał zaledwie 2 miliardy lat. Emitowane przez nią światło podróżowało przez około 11,7 miliarda lat, zanim zostało zarejestrowane przez czułe sensory zamontowane na pokładzie teleskopu.
Olbrzymy ukryte w blasku gwiazd
Nie tylko bardzo odległe galaktyki przyciągają uwagę badaczy. Listopad 2026 roku przyniósł przełom w badaniach egzoplanet. Teleskop Webba pomógł odkryć planetę 51 Eridani b. Jest to gazowy olbrzym o masie poniżej 11 mas Jowisza, który przez dwa lata pozostawał ukryty w silnym blasku macierzystej gwiazdy. Obiekt ten znajduje się 97 lat świetlnych od nas, a pełne okrążenie wokół swojej gwiazdy zajmuje mu około 23,5 roku.
Zupełnie inne wyzwania stały przed naukowcami analizującymi masę uśpionej czarnej dziury w centrum galaktyki MRG-M0138. W czerwcu 2026 roku udało się ustalić, że ten potężny obiekt, pochodzący z czasów, gdy Wszechświat miał zaledwie około 3 miliardów lat, waży aż 6 miliardów mas Słońca.
Nowe kategorie obiektów astrofizycznych
W sierpniu 2026 roku astronomowie poinformowali o zidentyfikowaniu całkowicie nowego rodzaju obiektu. Na zdjęciach wczesnego Wszechświata dostrzeżono strukturę nazwaną „gwiazdą czarnej dziury” (MoM-BH*-1). Jej rozmiar jest porównywalny z całym Układem Słonecznym, co pokazuje, jak niewiele wiemy jeszcze o ekstremalnych procesach zachodzących w przestrzeni kosmicznej.
Z kolei grudzień 2025 roku przyniósł odkrycie małego, nowego księżyca Urana, oznaczonego tymczasowo jako S/2025 U1. Choć układ słoneczny wydaje się nam dobrze znany, nowoczesna aparatura wciąż pozwala odkrywać w nim nowe elementy, które umykały wcześniejszym obserwacjom.
Czy ten tekst coś Ci dał?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz