W Polsce słońca przez sporą część roku jest jak na lekarstwo. Nic dziwnego, że temat witaminy D wraca co jesień jak bumerang. Zamiast jednak łykać popularne tabletki „na oko”, coraz częściej mówi się o tym, że warto sprawdzić, ile „słonecznej witaminy” naprawdę krąży w naszej krwi. Szczególnie że jej niedobór czy nadmiar potrafią mocno dać się we znaki.
Kto powinien trzymać rękę na pulsie i kontrolować poziom?
Nie każdy musi biec do laboratorium przy każdej zmianie pogody. Istnieją jednak konkretne grupy, u których sprawdzanie stężenia witaminy D to niemal obowiązek. W tej grupie znajdują się przede wszystkim osoby z chorobami przewlekłymi. Mowa tu o schorzeniach metabolicznych, alergicznych, astmie oskrzelowej, atopowym zapaleniu skóry, a także o problemach z nerkami, wątrobą czy przewodem pokarmowym.
Czujni powinni być także pacjenci, u których zdiagnozowano osteoporozę, krzywicę albo osteomalację. Do regularnych kontroli lekarze namawiają również osoby przyjmujące na stałe niektóre leki, na przykład kortykosteroidy czy preparaty przeciwpadaczkowe. Podobnie wygląda sytuacja u każdego, u kogo stwierdzono zaburzenia wchłaniania – bez względu na to, skąd się biorą.
Kiedy dokładnie wybrać się do punktu pobrań?
Są momenty, w których wizyta w laboratorium staje się najbardziej sensownym krokiem. Pierwszym z nich jest chęć rozpoczęcia celowej, wyższej suplementacji o charakterze leczniczym. Zamiast zgadywać dawkę, lepiej dopasować ją do realnych potrzeb organizmu. Badanie przydaje się również wtedy, gdy w grupach ryzyka wdraża się indywidualne dawkowanie.
Kolejnym powodem do ukłucia w palec lub oddania krwi jest potrzeba monitorowania skuteczności terapii, zwłaszcza jeśli wcześniej wykryto u kogoś znaczne niedobory. Warto też udać się na badanie w momencie, gdy pojawiają się uciążliwe objawy kliniczne. Mogą one sugerować zarówno deficyt, jak i niebezpieczny nadmiar. Do takich sygnałów należą między innymi przewlekłe zmęczenie, bóle kości i mięśni czy częstsze łapanie infekcji i spadek odporności.
Jak wygląda samo badanie i co kryje się pod tajemniczą nazwą?
Lekarze nie szukają w organizmie samej witaminy D w jej czystej postaci. Zamiast tego zlecają konkretne oznaczenie laboratoryjne. Badanie polega na zmierzeniu stężenia metabolitu o nazwie 25-hydroksywitamina D, czyli w skrócie 25(OH)D. To właśnie ten wskaźnik najwięcej mówi o tym, jak dużymi zapasami dysponuje organizm i czy pora coś zmienić w diecie i codziennych nawykach.
Czy ten tekst coś Ci dał?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz