Kosmos od zawsze rozpala wyobraźnię, ale teraz wchodzimy w moment, w którym opowieści ustępują miejsca twardym datom i konkretnym planom. Najbliższe lata przyniosą misje, o których przez dekady mówiło się jedynie w kategorii science-fiction. Agencje kosmiczne i prywatne firmy przestały pytać, czy powrót na Księżyc jest możliwy. Skupiają się na tym, jak zrobić to bezpiecznie i kto pierwszy sięgnie po zasoby ukryte pod powierzchnią satelity.
Nowy rozdział w badaniach Księżyca
Program Artemis napędza dzisiejszy wyścig kosmiczny. 7 lutego 2026 r. otworzyło się okno startowe dla misji Artemis II. Czterech astronautów – Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch i Jeremy Hansen – wzięło wówczas udział w załogowym locie wokół Księżyca na odległość 10 tysięcy kilometrów. To jednak dopiero rozgrzewka przed tym, co ma wydarzyć się w najbliższym czasie.
W lutym 2026 r. NASA ogłosiła zmianę planów i przeprojektowanie misji Artemis III. Według obecnego harmonogramu w 2027 r. odbędzie się lot, podczas którego czterej astronauczni na niskiej orbicie okołoziemskiej przetestują kluczowe procedury dokowania z lądownikami księżycowymi firm SpaceX oraz Blue Origin. Z kolei na 2028 r. zaplanowano misję Artemis IV, która ma być faktycznym lądowaniem ludzi na powierzchni Księżyca.
Kto poleci w kosmos?
Zasoby ludzkie agencji kosmicznych są ograniczone. W listopadzie 2026 r. w bazie NASA aktywnych było zaledwie 32 astronautów. Nic dziwnego, że agencja szuka nowych twarzy. Od 7 listopada do 3 grudnia 2026 r. trwa oficjalny nabór nowych kandydatów na astronautów do przyszłych misji księżycowych. Wybór nowej klasy zaplanowano na jesień 2027 r., a nowo wybrana grupa rozpocznie pracę w Johnson Space Center w Houston na przełomie 2027 i 2028 r.
Chińskie ambicje i walka o lód wodny
Nie tylko Stany Zjednoczone celują w południowy biegun Księżyca. W drugiej połowie 2026 r. zaplanowano start chińskiej misji Chang'e 7. W jej skład wejdą orbiter, lądownik, łazik oraz innowacyjna mini-sonda latająca. Głównym celem tej wyprawy jest dokładne zbadanie południowego bieguna Księżyca oraz poszukiwanie tam złóż lodu wodnego, który w przyszłości posłuży jako źródło tlenu i paliwa rakietowego dla baz kosmicznych.
Marsjanski horyzont i symulacje na Ziemi
Choć Księżyc jest najbliższym celem, wzrok badaczy stale sięga Czerwonej Planety. W 2026 r. zaplanowano start japońskiej sondy MMX (Martian Moon eXploration) na rakiecie H3. Jej zadaniem jest dotarcie do Fobosa, jednego z księżyców Marsa, pobranie z niego próbek i sprowadzenie ich z powrotem na Ziemię.
Przygotowania do lotów załogowych na Marsa odbywają się także na powierzchni Ziemi. W listopadzie 2026 r. zakończył się trwający aż 378 dni zamknięty eksperyment izolacyjny NASA w ramach programu CHAPEA. Czwórka śmiałków spędziła ten czas w zamkniętym habitacie o powierzchni 158 metrów kwadratowych, symulując trudy i ograniczenia przyszłej misji marsjańskiej.
Bezpieczeństwo na orbicie i logistyka cislunarna
Wzrost liczby misji wymusza inwestycje w logistykę i bezpieczeństwo poza Ziemią. W połowie 2027 r. ma wystartować wojskowa misja Oracle-Mobility o budżecie 75 milionów dolarów. Jej zadaniem będzie sprawdzenie mobilności satelitów w przestrzeni cislunarnej, czyli w obszarze między Ziemią a Księżycem. Bez sprawnej infrastruktury satelitarnej i kontroli ruchu, dalsza ekspansja kosmiczna szybko utknie w martwym punkcie.
Czy ten tekst coś Ci dał?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz