Gdy słyszymy „pszczoła”, zazwyczaj widzimy pracowite owady produkujące miód w ulu, którym dogadają pszczelarze. Mało kto jednak wie, że w Polsce żyje ponad 470 gatunków dzikich pszczół. One nie robią miodu, nie mają królowej w ludzkim rozumieniu tego słowa i rzadko zakładają duże rodziny. Większość z nich to tak zwane pszczoły samotnice.
Te małe stworzenia radzą sobie w przyrodzie zupełnie same. Każda samica buduje własne gniazdo, znosi do niego pyłek i nektar, a potem składa jaja. Brzmi prosto, ale w dzisiejszym świecie pełnym betonowych miast i wygładzonych trawników znalezienie bezpiecznego kąta graniczy z cudem. Stąd moda na tak zwane hotele dla owadów, które można kupić w każdym markecie budowlanym. Problem w tym, że gotowe domki często są źle zaprojektowane i stają się pułapką albo cmentarzyskiem dla larw.
Dlaczego gotowe hotele bywają pułapką?
Kupując w sklepie drewnianą skrzynkę z nawierconymi otworami, zazwyczaj chcemy dobrze. Niestety, masowa produkcja rzadko idzie w parze z biologią owadów. Otwory w takich hotelach bywają źle wywiercone – mają poszarpane brzegi, które kalekie skrzydełka i odwłoki delikatnych owadów. Czasem rurki są za krótkie albo wykonane z wilgotnego drewna, w którym szybko rozwija się pleśń.
Co więcej, zagęszczenie wielu owadów w jednym małym pudełku to raj dla pasożytów i roztoczy. W naturze dzikie zapylacze rozpraszają swoje gniazda po okolicy. W sztucznym, przeludnionym hotelu choroby rozprzestrzeniają się błyskawicznie. Statystyki są bezlitosne – pierwsza polska czerwona lista pszczół objęła aż 220 gatunków spośród 454 znanych z Polski w czasie jej sporządzania. Te liczby pokazują, że owady potrzebują naszej mądrej pomocy, a nie bezmyślnych gadżetów z marketu.
Naturalne miejscówki, czyli ogród bez sterylności
Zamiast wydawać pieniądze na skomplikowane konstrukcje, wystarczy odpuścić sobie obsesyjne porządki w ogrodzie czy na działce. Dzikie zapylacze uwielbiają miejsca, które domorośli esteci uważają za zaniedbane. Murarka ogrodowa czy porobnica szukają do gniazdowania starych, martwych pni drzew, gałęzi z miękkim rdzeniem, a nawet pionowych ścianek z ubitej gliny lub ziemi.
Możesz zostawić w kącie ogrodu kęs nieprzyciętych łodyg malin, dzikiej róży czy słonecznika. Pszczoły chętnie wykorzystają ich puste wnętrza po zimie. Pamiętaj też o pożywieniu. Światowy Dzień Pszczół ustanowiony przez ONZ przypada na 20 maja, czyli w momencie, gdy przyroda bujnie kwitnie. Ale dzikie pszczoły budzą się wcześniej i potrzebują pyłku już wczesną wiosną. Zamiast idealnego angielskiego trawnika, pozwól zakwitnąć stokrotkom, mniszkom i koniczynie.
Jak zbudować schronienie własnymi rękami?
Jeśli bardzo chcesz pomóc pszczołom w sposób konstruktywny, zrób schronienie samodzielnie. To dziecinnie proste i nie wymaga żadnych nakładów finansowych. Wystarczy pęczek trzciny pospolitej lub puste łodygi rdestu ostrokończystego, pocięte na odcinki o długości około 15-20 centymetrów.
Ważne jest, aby rurki były z jednej strony zamknięte kolankiem rośliny, a z drugiej całkowicie gładkie, bez drzazg. Takie trzcinki możesz włożyć do starej puszki po kawie, owinąć sznurkiem lub wcisnąć do drewnianej skrzynki, zabezpieczając przed deszczem. Gotowy pakiet powieś w suchym, nasłonecznionym miejscu, najlepiej osłoniętym od silnego wiatru, na wysokości około metra lub półtora nad ziemią.
Unikaj stosowania chemii w ogrodzie. Trzy neonikotynoidy, czyli imidakloprid, klotianidyna i tiametoksam, wolno było stosować w Unii Europejskiej od 2018 roku wyłącznie w stałych szklarniach, a zatwierdzenie ich wygasło ostatecznie w latach 2019-2020 ze względu na ich niszczycielski wpływ na zapylacze. Skoro wielkie rolnictwo ogranicza trucizny, tym bardziej my w naszych przydomowych ogródkach zrezygnujmy z pestycydów. Czysta woda w płaskim nadsypanym kamieniami poidełku uzupełni domowy ekosystem i sprawi, że zapylacze chętnie zostaną u nas na dłużej.
Czy ten tekst coś Ci dał?
Dziękujemy!




Dodaj komentarz